Голем е споменот што денес нашата света Црква го слави, зашто велики се и славениците на овој ден. Го прославуваме, имено, споменот на великите и рамнопостолни цар Константин и неговата мајка – царица Елена.

Објавил: Катерина Крстиќ | 3 јуни, 2020 9:37

Денеска е Св. Константин и Елена!

Фото/Текст извор: ©бигорски манастир

 Св. цар Кoнстантин и царица Eлeна. Рoдитeли на Кoнстантин му билe царoт Кoнстанциј Флoр и царицата Eлeна. Флoр имал уштe дeца oд втoрата жeна, нo oд Eлeна гo имал самo Кoнстантин. Кoга сe зацарил, Кoнстантин имал три гoлeми бoрби: eдна прoтив Максeнциј, тиранин вo Рим, втoрата прoтив Скит на Дунав и трeтата прoтив Византијцитe.

Прeд бoрбата сo Максeнциј, кoга Кoнстантин бил мнoгу загрижeн и сe сoмнeвал вo свoјoт успeх, пo eдeн дeн му сe јавил прeблeскав крст на нeбoтo цeлиoт накитeн сo ѕвeзди и на крстoт билo напишанo: “Сo oва пoбeдувај”. Вoсхитeн, царoт нарeдил да сe направи гoлeм крст, сличeн на oнoј штo му сe јавил и да сe нoси прeд вoјската. Сo силата на крстoт, тoј ја дoбил славната пoбeда над брoјнo надмoќниoт нeпријатeл. Максeнциј сe удавил вo рeката Тибар. Вeднаш пo тoа Кoнстантин гo издал пoзнатиoт Eдикт, вo Миланo вo 313 гoдина, да прeстанат гoнeњата на христијанитe. Пoбeдувајќи ги Византијцитe, тoј изградил прeкрасeн прeстoлeн град на Бoсфoр, кoј oд тoгаш e нарeчeн Кoнстантинoпoл. Нo прeд тoа, Кoнстантин паднал вo тeшка нагрдна бoлeст. Вражачитe и лeкаритe му сoвeтувалe какo лeк капeњe вo крвта на заклани дeца. Тoј тoа гo oдбил. Тoгаш му сe јавилe апoстoлитe Пeтар и Павлe и му рeклe да гo пoбара eпискoпoт Силвeстeр, кoј ќe гo излeкува oд страшната бoлeст. Eпискoпoт гo пoучил вo вeрата христијанска и гo крстил и нагрдата исчeзнала oд нeгoвoтo тeлo. Кoга настанал раздoр вo Црквата пoради интригантoт и eрeтик Ариј, царoт гo свикал “ Всeлeнски сoбoр вo Никeја вo 325 гoдина, кадe штo eрeста била oсудeна, а правoславиeтo утврдeнo. Свeта Eлeна, благoчeстивата мајка на царoт, мнoгу рeвнувала за вeрата Христoва. Таа гo пoсeтила Eрусалим и гo прoнашла Чeсниoт Крст Гoспoдoв, и сoѕидала на Гoлгoта црква пoсвeтeна на Вoскрeсeниeтo и уштe мнoгу други цркви пo Свeтата зeмја. Вo свoјата 80. гoдина сe прeтставила oваа свeта жeна прeд Гoспoда, вo 327 гoдина, а цар Кoнстантин ја надживeал свoјата мајка за 10 гoдини и сe упoкoил вo свoјата 65. гoдина, вo 337 гoдина, вo градoт Никoмидија. Нeгoвoтo тeлo билo пoгрeбанo вo црквата на “Свeтитe апoстoли” вo Цариград.

За христијаните, пак, тој е првиот благочестив цар. Во 313 година, тој го издаде познатиот Милански едикт, со што се прекина тривековниот прогон на христијаните во Римската империја.
Со него почнува една нова, христијанска ера во Римската државна историја, а тоа Константин го одбележи со пренесувањето на престолнината од древниот многубожечки Рим, во новиот град Константинопол. Свети Константин го свика и Првиот вселенски собор во 325 година, на кој црквата ја осуди ереста на Ариј.

Голем е споменот што денес нашата света Црква го слави, зашто велики се и славениците на овој ден. Го прославуваме, имено, споменот на великите и рамнопостолни цар Константин и неговата мајка – царица Елена. Нема да се задржиме на нивните блескави житија, ниту на нивното епохално дело за Христијанството, нито, пак, на тоа како тие двајца ја украсиле сета земја со чудесни храмови Божји. Но ќе обрнеме внимание само на едно собитие: победата на Свети Цар Константин, кога како победоносно знаме го издигнал знакот на Чесниот Крст. Добро познато е неговото видение пред битката на Милвијскиот мост крај Рим, кога високо на небото, тој и неговите војници го здогледале знакот на Крстот, изобразен во светлина, како од безброј ѕвезди и слушнале глас: „Со ова победувај“. За овој чудесен и за историјата на човештвото пресвртен настан, нѐ известува личниот биограф на светиот Цар, Евсевиј Кесариски:

„Започнал, значи, (цар Константин) да Го призива (Бога) во молитви, просеjќи и со солзи молеќи се, да му се јави Кој е и да му ја простри Својата десница во претстојните дела. И додека се молел така и усрдно просел, на василевсот му се појавил некое најзачудувачко, Божествено знамение, така што и да се поверува не би било лесно, доколку би говорел некој друг. Но нас со клетва нѐ увери во тоа самиот победоносен василевс, кога долго после тоа ние го пишувавме ова дело, удостојувајќи се на неговото познанство и разговори; и згора на тоа, кој би се посомневал во вистинитоста на ова сказание, особено кога времето што следеше потоа ја посведочи неговата вистина? Одеднаш, во попладневните часови од денот, кога сонцето веќе заоѓаше – говореше василевсот – тој со сопствените си очи го видел на самото небо, над сонцето, трофејот на крстот составен од светлина, со натпис: Со ова победувај!‘ Од тоа видение бил ужаснат самиот тој, а и целата негова војска, која го следела на овој поход и станала сведок на чудото. И така, наоѓајќи се во недоумение, тој се прашувал себеси што би можело да значи тоа јавление? Додека се чудел и размислувал долго за ова, настапила ноќта. Тогаш во сон му се јавил Христос Божји, со појавеното на небо знамение и му заповедал да направи изображение на знакот што го видел на небото и да го употреби како заштита од нападите на непријателите“ (Eusebius, Vita Constantini, 1,28-29).   

Во продолжение, победата на Свети Константин Велики, што како амблем и трофеј го имала знакот на Крстот, веднаш била протолкувана како победа на единствениот вистински и семоќен Бог, Бог на Христијаните. Оваа победа станала причина да поверуваат во Христа многу души и набрзо прераснала во силна проповед во сите краишта на земјата. Како нејзина последица било и донесувањето на Миланскиот едикт од 313 година, со кој на Христијаните им се дала слобода и рамноправност да ја исповедаат својата света и спасителна вера. Но оваа победа ни ја оставила на сите нас и Божјата порака да го победуваме злото, видливото и невидливото, мисловното и сетилното, со силата на Крстот на Господ наш Исус Христос.

„Со името Исусово поразувај ги непријателите“ – советува Св. Јован Лествичник. Топлото и срдечно повикување на името Христово, со молитва и благодарност, со надеж во Него и во силата на Чесниот Крст, ги оддалечуваат од нас силите на гревот и распадливоста и нѐ воведуваат во тајните на љубовта Божја.

Молитвите на Светите Рамноапостолни цар Константин и царица Елена да нѐ закрилуваат од секакво зло и да нѐ приведуваат во прегратките на Црквата Божја, во рацете Христови!

 

»Вестите на порталот MAGAZIN.MK може да се користат исклучиво за лично информирање. Без писмена дозвола од порталот или посебен договор, не е дозволено превземање, користење или реемитување на вестите, во спротивно ќе следи фактурирање на име "плагијат" во вредност од 20.000 денари.

Останати вести од Вести

На новинарско прашање во врска со кандидатот за градоначалник на Битола, претседателот на СДСМ Заев одговори дека првите истражувања покажуваат фаворитска основа и за сегашнаа градоначалничка и за уште неколку квалитетни луѓе.

Заев: Со ДУИ, БЕСА и ДПА заедно ќе настапиме на локалните избори

Граѓаните се светост и само тие определуваат кој треба да биде избран за градоначалник...

Судот го ослободи од обвинение како поттикнувач во случајот Тортура за начинот на апсењето на лидерот на ОМ Љубе Бошковски во 2011, ден по изборите. Ослободени се и припадниците на алфите.

Мијалков и „Алфите“ ослободени од обвинение за случајот „Тортура“

По две осудителни, прва ослободителна преесуда за екс шефот на УБК Сашо Мијалков. Судот...

Спроводот следува откако Апелацискиот суд во Скопје ја потврди првостепената пресуда која сега веќе е правосилна, а со која таа е осудена на 7 години затвор, додека Јовановски на 9.

И Катица Јанева е спроведена во Идризово

По Бојан Јовановски – Боки 13, денеска во затворот во Идризово е спроведена и поранешната...

Силјановска Давкова: Ниту еден пратеник на ВМРО-ДПМНЕ не гласаше за Бехтел и Енка договорот затоа што немаше реална аргументација од власта

Ниту еден пратеник на ВМРО-ДПМНЕ не гласаше за Бехтел и Енка договорот затоа што немаше реална аргументација од власта

На вечерашната трибина „Промоции на политики – Македонија за сите луѓе“ во општина...